Loonadministratie. Verwerking 30%-regeling
U mag uw ingekomen of uitgezonden werknemer loonheffingenvrij een forfaitaire kostenvergoeding verstrekken. Deze 30%-regeling moet u in de loonadministratie verwerken. Voor de ingekomen werknemer moet u bij de Belastingdienst een beschikking aanvragen om de 30%-regeling te kunnen toepassen. De beschikking geldt voor maximaal tien jaar.
U zult wel tussentijds voor een verlenging tot deze maximale termijn actie moeten ondernemen. Dit kunt u doen via een verlengingsverzoek.
De 30%-regeling houdt in dat de werknemer 30% van het loon uit tegenwoordige dienstbetrekking, inclusief extraterritoriale kosten, vrij van loonheffingen vergoed krijgt.
De 30%-regeling kunt u toepassen op:
• Vaste en variabele loonbestanddelen.
• Loon in natura-bestanddelen (waaronder extraterritoriale
kosten).
• Optievoordelen.
• Door de Belastingdienst nageheven loon.
• Eindloonbestanddelen die individueel op te sporen zijn
(zoals spaarloon).
• Nabetalingen na het einde van de looptijd, zoals een bonus
(hierbij geldt dat er op het moment van uitdiensttreding wel een
onvoorwaardelijk recht bestaat op zowel de vrije vergoeding als de
bonus).
Let op
De Belastingdienst staat niet toe dat u de regeling toepast op loon
uit vroegere dienstbetrekking, bijvoorbeeld op pensioen, een gouden
handdruk en een WW-uitkering.
Extraterritoriale kosten
De meest voorkomende extraterritoriale kosten zijn:
• Dubbele huisvestingskosten, als de werknemer (of zijn gezin)
in het land van herkomst blijft wonen. Denk bijvoorbeeld aan
hotelkosten.
• Normale extra huisvestingskosten die meer bedragen dan 18%
van het loon.
• Kosten die gemaakt worden voor het aanvragen of omzetten van
officiële papieren (visa; verblijfsvergunningen en rijbewijzen);
kosten van medische keuringen en vaccinaties; reiskosten naar het
thuisland voor familiebezoek (home leave).
• Extra kosten voor levensonderhoud doordat de prijzen in het
werkland hoger liggen dan in het land van herkomst, bijvoorbeeld
energie prijzen.
• Kosten voor de kennismakingsreis (eventueel samen met het
gezin) om bijvoorbeeld een woning te zoeken.
• Extra kosten voor bijvoorbeeld het invullen van
belastingaangifte, als dit duurder is dan het laten invullen door
een vergelijkbare belastingadviseur in het land van herkomst.
• Extra (niet-zakelijke) gesprekskosten voor telefoneren met
het land van herkomst.
Let op
Kosten of uitgaven die de werknemer ook zou hebben gehad bij
dezelfde werkzaamheden in eigen land, zijn geen extraterritoriale
kosten. Een vergoeding hiervoor is dus belast. Dit zijn:
• Uitzendtoelagen, bonussen en vergelijkbare vergoedingen,
zoals een foreign service premium en een overseas allowance).
• Vermogensverliezen.
• Aan- en verkoopkosten van een woning, bijvoorbeeld
reimbursement expenses en brokers fee,
• Compensatie voor hogere belastingtarieven in het werkland,
zoals tax equalization.
De hier opgesomde kostensoorten vormen, indien de werkgever hiervoor financiële compensatie/vergoedingen regelt, regulier belast loon. Een en ander betekent dat u over dit loon bij een juiste administratieve verwerking en verloning eveneens de 30% kunt toepassen.
Vrije kostenvergoedingen
U kunt onder meer de volgende kosten vrij vergoeden aan een
extraterritoriale werknemer:
• Verhuiskosten.
• Kosten openbaar vervoer.
• Kosten voor een telefoon- en internetabonnement (bij
kwalificerend zakelijk gebruik).
• Kosten voor maaltijden met een zakelijk karakter.
• Kosten voor schoolgaande kinderen. Voorwaarde is dat het
kosten zijn voor een internationale school of voor een
internationale afdeling van een gewone school.
• Kilometervergoeding woon-werk-verkeer en zakelijke reizen
van maximaal 0,19 euro per kilometer.
Let op
Of de 30%-regeling op de juiste wijze door werkgever en werknemer
overeengekomen is en er een ondertekende aanvulling (addendum) bij
de arbeidsovereenkomst is gevoegd (een voorwaarde voor toepassing
van de 30%-regeling), kan onderdeel zijn van een door de
Belastingdienst uit te voeren looncontrole.

